آن همين هيئتهاى مذهبى بودند و از نيروهاى تابع ولى فقيه تشكيل شده بود ، براى يارى نهضت امام خمينى ظهور كرد . اين گروهها از امام درخواست چند نماينده كردند كه تحت هدايت آنها در فكر و عمل باشند . استاد مطهرى كه از قبل با اين هيئتها مرتبط بودند ، به عنوان يكى از آن نمايندگان از سوى حضرت امام معرفى شدند . در سال 1343 هجرى شمسى حسنعلى منصور ، نخست‌وزير وقت كه بسيار به روحانيت هتّاكى مىكرد توسط محمد بخارايى از اعضاى اين هيئتها كشته مىشود . به‌دنبال دستگيرى وى ، گروه اقدام‌كننده لو مىرود و ساواك پى به تشكيلات و گروه رهبرىكنندهء اين هيئتها مىبرد و اين جمعيت رو به انقراض مىگذارد . محمد بخارايى از جوانان پر شورى بود كه در درسهاى استاد مطهرى شركت داشت و حتى در دادگاه نامى از ايشان مىبرد . استاد مطهرى را بايد از پيشتازان مبارزه با صهيونيسم در ايران دانست . استاد چنان كينهء صهيونيستها را به دل داشتند كه در هر موقع مناسب فرياد حق‌طلبانهء خويش در اين باب را سر مىدادند . نطق تاريخى استاد عليه صهيونيسم در عاشوراى سال 1390 قمرى برابر با اسفند 1348 شمسى در حسينيهء ارشاد كه منجر به دستگيرى ايشان شد فراموش نشدنى است . در سال 1350 حسينيهء ارشاد توسط رژيم شاه تعطيل شد و علىرغم اينكه استاد مطهرى قبلا از عضويت در هيئت‌مديرهء اين مؤسسه استعفا داده بودند ، ساواك ايشان را دستگير و چند روز زندانى نمود . بعد از تعطيلى حسينيهء ارشاد ، پايگاه استاد به مسجد الجواد منتقل شد و ادارهء اين مسجد به‌عهدهء استاد شهيد بود و ضمن اينكه امامت جماعت اين مسجد را به عهده داشتند جلسات تفسير قرآن و غير آن توسط ايشان برقرار بود . پس از چندى مسجد الجواد نيز از سوى رژيم شاه تعطيل شد و استاد سخنرانيهاى خود را بيشتر در مسجد جاويد و مسجد ارگ برگزار مىكردند . استاد مطهرى در روز سه‌شنبه 11 ارديبهشت 1358 ساعت دو و بيست دقيقهء شب توسط گروه تروريست فرقان به شهادت رسيد . مردآويج پسر زيار ( 316 - 326 ه . ) ، رئيس لشكر اسفار بن شيرويه ، سرسلسله آل زيار . وى ابتدا اسفار را در 316 از ميان برداشت و طبرستان ، جرجان ، رى ، اصفهان ، همدان و حدود كشور خود را تا مغرب ايران و حوالى حلوان رسانيد . مقتدر خليفه كه از پيشروى او به‌سوى مغرب در وحشت افتاده بود ، پسر دايى خود هارون بن رقيب را با لشكرى انبوه به دفع او فرستاد . مردآويج لشكريان خليفه را شكست داده ، دامنهء فتوحات خود را تا حدود عراق عرب رسانيد . وى پس از تسخير اصفهان ، اهواز و خوزستان را بگرفت . مردآويج مانند مخدومش اسفار پسر شيرويه اعتقاد درستى به اسلام نداشت و گويا باطنا زرتشتى بود . او مىخواست عظمت از دست رفتهء شاهنشاهى ساسانى را از نو تجديد كند و خاندان خلفاى عباسى را براندازد ، به همين جهت تاجى مرصع بر سر مىگذاشت و جشنهاى ملى برپا مىداشت . وى سرانجام در سال 323 ه . ق . به دست غلامان ترك خود كشته شد . مردبد از تشكيلات ادارى عصر ساسانى ، به معنى رئيس خدمه و مستحفظ شاه .